Επιστολή των πληρεξουσίων της Ύδρας και των Σπετσών, με την οποία απαντούν στην πρόσκληση του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη της 22ας Αυγούστου 1821 να προσέλθουν στη σχεδιαζόμενη συνέλευση για τη συγκρότηση «συστήματος του Γένους», διευκρινίζοντας ότι αυτός ήταν εξαρχής ο σκοπός της μετάβασής τους στην Πελοπόννησο (βλ. σχετ. 1296). Εκφράζουν τη λύπη τους επειδή δεν μπορούσαν να εκπληρώσουν την αποστολή τους, καθώς είχαν κληθεί να επιστρέψουν στην Ύδρα και στις Σπέτσες λόγω «μεγάλης ανάγκης», χωρίς να παρέχουν περαιτέρω εξηγήσεις. Δηλώνουν πρόθυμοι να επανέλθουν μόλις συγκεντρωθούν οι πρόκριτοι της Πελοποννήσου, εξαρτούν όμως τη συμμετοχή τους από την αποστολή επίσημης πρόσκλησης, υπογεγραμμένης από τους τελευταίους. Στο πλαίσιο αυτό αποκτά ιδιαίτερη σημασία η επίκληση των «κόπων και εξόδων» και των θυσιών που είχαν ήδη υποστεί. Η φράση παραπέμπει στην απαίτηση των νησιωτών να τους αναγνωριστούν από τους προκρίτους της Πελοποννήσου δικαιώματα επί των οθωμανικών ιδιοκτησιών της χερσονήσου, ως αντάλλαγμα για τις δαπάνες που είχαν επωμιστεί για τη συμμετοχή του στόλου τους στην Επανάσταση. Εντυπωσιακή είναι η προσφώνηση «Αρχιστράτηγε Κολοκοτρώνη», η οποία, ωστόσο, έρχεται σε αντίθεση με την επιφυλακτική στάση που τηρούν οι συντάκτες στο περιεχόμενο της επιστολής. Στο δημοσιευμένο έγγραφο δεν παρατίθενται οι υπογραφές των «πρέσβεων της Ύδρας και των Σπετσών». Από την πλευρά της Ύδρας, πάντως, επρόκειτο για τους Γεώργιο Κουντουριώτη, Δημήτριο Τσαμαδό, Γεώργιο Γκιώνη και Βασίλειο Μπουντούρη (βλ. σχετ. 1296).
Προηγούμενες Εκδόσεις: Α. Λιγνός, Αρχείον Κοινότητος Ύδρας, τ. Ζ΄ (1821), σ. 330-331.
Βλ. Σχετικά: 1296
Ἀρχιστράτηγε Κολοκοτρώνη·
Ἅγιος Ἰωάννης 24 Αὐγούστου 1821.
Μὲ μεγάλην μας εὐχαρίστησιν ἠξιώθημεν τῆς ἐπιστολῆς σας· μᾶς προσκαλεῖτε εἰς τὴν συνέλευσιν διὰ τὸ σύστημα τοῦ Γένους. Ὁ ἐρχομός μας ἐδῶ αὐτὸ ἀπέβλεπε· πλὴν μᾶς ἦλθαν ἀπεζοδρόμοι ἀπὸ Ὕδραν καὶ Σπέτζαις καὶ μᾶς προσκαλοῦν ὁποῦ νὰ προφθάσωμεν ὅσον τὸ ὀλιγωρότερον, ἐπειδὴ καὶ εἶναι μεγάλη ἀνάγκη. Λοιπὸν περικαλοῦμεν, ὁπότε ἤθελε συναχθοῦν οἱ ἄρχοντες, ἀμέσως νὰ μᾶς γράψετε, καὶ δὲν ἤθελε λείψωμεν νὰ ἐλθοῦμεν· μόνον, ἀγαπητέ, νὰ πασχίσετε ὁποῦ νὰ μᾶς γράψουν μὲ ὑπογραφὰς τῶν προεστώτων νὰ μᾶς προσκαλέσουν διὰ τὸ γενικὸν σύστημα, διὰ νὰ μὴν χάσωμεν καὶ ἡμεῖς τοὺς κόπους καὶ ἔξοδα ὁποῦ ἕως τώρα ὑποφέρομεν, ὅτι καλὰ γινώσκετε τί σακριφίτζια ἔχομεν καμωμένα· διὰ τοῦτο ἡ εὐγένειά σας νὰ σταθῆτε μὲ γενναιότητα, ὡς καθὼς πάντοτε ἐσταθήκατε διὰ τὸ Γένος, ὅτι καὶ ἡμεῖς ἔχομεν μεγάλον σέβας εἰς τὴν εὐγένειάν σας. Ὅθεν ἀναμένομεν τὴν ἀπόκρισίν σας εἰς Ὕδραν ὡσὰν καὶ Σπέτζαις· καὶ ἀσπαζοντάς σας μένομεν.
Οἱ πρέσβεις τῆς Ὕδρας καὶ Σπετσῶν.